مرتضی جوهری

در شماره های قبل ذکر شد که اعضای هاشومر شروع به جمع آوری پول برای خرید سلاح و مهمات کردند. در سرزمینی که ساکنان اصلی آن یعنی فلسطینی ها فقط به زراعت و دامداری مشغول بودند، از نظر مهاجران تازه‌وارد، داشتن سلاح برای ترساندن آنها ضروری بود تا کمتر به مخالفت بپردازند. بیشتر تسلیحات نظامی آنها را هم انگلیسی ها تأمین می کردند. با نفوذی که صهیونیست ها در انگلیس و سایر کشورهای غربی داشتند، مانع فروش سلاح به فلسطینی ها می شدند. 
از زمانی که هاگانا شکل گرفت، خرید سلاح و آموزش نظامی به طور جدی مطرح شد. صهیونیست ها از آن موقع تلاش می کردند علاقه یهودیان را به موضوع جنگ و جنگ افزار بیشتر کنند که این امر بیشتر در میان مهاجران یهودی اروپایی رواج یافت و اغلب هم آنها بودند که به هاگانا و نیروهای نظامی آن پیوستند.  
این سازمان بدون وقفه به خرید و انبار کردن تجهیزات جنگی ادامه داد؛ با تبلیغات، افراد بیشتری را جذب کرد و به آنها آموزش های نظامی می داد. برای تربیت جاسوس و خرابکار، مأموران خود را به کشورهای اروپایی و ایالات متحده می فرستاد. آنها چنان با سلاح انس گرفتند که بیشتر از اکسیژن برای تنفس برایشان اهمیت داشت. بن گوریون در خاطرات خود می نویسد: «شب و روز در انتظار رسیدن سلاح بودیم و هیچ کلامی غیر از سلاح بین ما گفته نمی شد.»
نیروهای نظامی هاگانا معمولاً در صحرای «نگو» (Negev) که در عربی به آن «نقب» می گویند، آموزش دیده و تمرین می کردند. امروزه نیز این بیابان محل تمرین و آموزش نیروهای زمینی و هوایی رژیم صهیونیستی است. بیشتر پایگاه‌های هوایی نیز در این منطقه هستند که وظیفه آموزش، پشتیبانی هوایی و زمینی، نگهداری و تعمیر جنگنده ها را برعهده دارند. خلبانان نیز در همین پایگاه ها دوره های آموزشی و تمرینی خود را سپری می کنند.
 اسرائیل اغلب جنگنده های خریداری شده از ایالات متحده را در همین پایگاه ها مخفی می کند. یکی از آنها پایگاه هوایی «نواتیم» است که از بزرگترین پایگاه های هوایی اسرائیل به شمار می رود و در طول جنگ های ۱۲ روزه و ۴۰ روزه چندین بار زیر حملات موشکی ایران قرار گرفت.
بیش از ۵۰ درصد سرزمین های اشغالی را بیابان نگو تشکیل می دهد. اسرائیلی‌ها از زمان اشغال تا امروز در تلاشند بخش زیادی از این بیابان را به منطقه ای قابل سکونت تبدیل کنند. بن گوریون نیز در همان آغاز کار رژیم صهیونیستی، اصرار به آباد کردن این بیابان و اسکان بخش زیادی از یهودیان در آنجا داشت؛ تا جایی که خودش هم تا آخر عمر در نگو زندگی کرد و پس از مرگش نیز بنا بر وصیتی که کرده بود، همان جا دفن شد. دانشگاهی در شهر «بئر السبع» در حاشیه بیابان نگو به نام بن گوریون تأسیس شد که امروزه یکی از مراکز مهم پژوهشی در زمینه بیابان زدایی و احیای مناطق خشک به شمار می رود.
بر اساس اظهارات برخی مقامات موساد از جمله «یوسی کوهن»، این سازمان در صحرای نگو، مراکزی برای تربیت کماندوها دارد. همچنین برخی عملیات برون مرزی خود را در آنجا شبیه سازی می کند.
ادامه دارد...